مظفر الدين شاه از اروپا برمىگردد و عين الدوله براى عرض خيرمقدم به تهران مىرود در قرن نوزدهم پاى ايرانيان به اروپا باز شد و اخبارى از ترقيات علمى و صنعتى و هنرى و تمدن درخشان مردم آن سرزمين با خود به ايران آوردند كه بىشباهت به داستانهاى هزار و يكشب نبود . زبانهاى اروپايى نيز كم‌وبيش در ايران متداول شده ، كتاب‌ها و روزنامه‌هاى آن قاره كه غالبا حاكى از اكتشافات و اختراعات جديد بود ، مورد استفاده ايرانيان قرار مىگرفت و افكار مردم را به آن سرزمين متوجه مىنمود و بويژه در دل آنان‌كه استطاعت تحمل مخارج اين سفر را داشتند ، شورى افكند . اولين پادشاهى در ايران كه ساز سفر اروپا را كرد ، ناصر الدين شاه قاجار بود . وى سه‌بار به عنوان اخذ تمدن جديد ، ولى باطنا جهت گردش و تفريح به اروپا رفت و فوجى از مفتخوران دربارى را به دنبال خود به آن قطر عظيم كشانيده و خزانه را خالى و دولت را ناتوان و فقير ساخت و سفرنامه‌هايى هم براى خود نوشت و به چاپ رسانيد تا ابناء وطن بدانند پدر تاجدار جهت پىريزى كاخ ترقى و سعادت آنها متحمل چه زحمات توان‌فرسايى گرديد . مظفر الدين شاه كه در گوشه تبريز بهار عمر را در پست وليعهدى گذرانيده بود ، مىخواست از خزان عمر بهارى مصنوعى بسازد و تن بيمار خود را به اصلاح آورد . او هم به عناوين مختلف از قبيل معالجه و آب تنى در چشمه‌هاى معدنى اروپا ، به دست آوردن كليد و رمز ترقيات شگفت‌انگيز كشورهاى اروپايى و به تقليد پدر ، سه سفر در دوران ده ساله پادشاهى خود به فرنگستان رفت و ايران را هرچه بيشتر به ورشكستگى و افلاس كشانيد و كمر ملت را زير بار قرض خم نمود . وى روز پنج‌شنبه نوزدهم ماه ذى الحجه سال 1317 به اروپا حركت كرد . در روز يك‌شنبه دوم ماه شعبان به تهران مراجعت نمود . به مناسبت برگشتن شاه از اين سفر مهم و مفيد دارندگان مشاغل حساس و من‌جمله استانداران و فرمانداران با هدايا و پيشكشىها به ديدار شاه به تهران رفتند و عين الدوله حكمران لرستان هم كه از جهات متعدد به شاه نزديك و مربوط بود ، به محض ورود شاه به وسيله تلگراف از بروجرد خيرمقدم عرض كرده و ضمنا از شاه مرخصى خواست كه براى آستان‌بوسى به تهران حركت كند . قريب دو سال بود اوقات گرانبهاى اين شاهزاده در ميان طوايف و ايلات لرستان مىگذشت و